Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyin merkezine ileten kameralar gibidir. görme merkezimizde kullandığımız görüntü işleme kısımlar, görüntüleri işlemek için kullanılır. Biraz ağır zaman zaman hasar bu süreci yavaşlatabilir. Bu nedenle, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri anlamlandırmayı engelliyor, görme kaybı söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bir kısmının sansür edilmesine yol açabilir. Beynin bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması dünyanın kısmen karışık gerçek dışı neden olabilir. Böylece, gözlerin sağlıklı olup olmaması fark etmez bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar, sembolleri kayıp veya baş ağrısı ve kafa karışıklığı sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların çeşitli riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri kısıtlı görüntüleri sığdırmadan anlamayabilir kayarlar. Çarpıcı olan ise, beyin bu durumda gelişen zararları sebebiyle bir görme sahası bozuk olmasıdır. Örneğin, bir kişi saatteki yiyeceği sadece görebildiği kısmını tüketir. İşte bu en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu adlandırılan bir psikolojik durumdur. Beyin hasarına genellikle tedavi bulunmamakla birlikte, öznel kişilerin gördüklerini kesin olduğunu idrak etmesi zordur. O düzenek, gerçeklik algımız ve anlayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken yırtılmalar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve düzenli şekillerin görüntülenmesine neden meydana gelebilir. Bunun durum, görsel halüsinasyon bir sonucu dahilinde sıklıkla görüntü bozuklukları ile kendini gösterir. Beyin harici kayıtsız sensör uyarısı ulaşmadığında, bellek depolarını zorunlu olduğu çalışmalar çalışmaya başlar. Netice olarak, zihin eksik katharıs, boşluk, hayal gücü veya tesadüfi canlandırılmış resimlerle yerleştirir, bize gerçek olmayan kurgulanmış ortam yaklaştırır. Hastalar bu|bu|n] görüntüler çoğu zaman yanlış olduğunu fark edebildikleri halde büyük şaşkınlık diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı görünenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Beyin damar tıkanıklığı bulgularında, Alzheimer veya ciddi baş ağrıları dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik bir örnektir. Görüntüleri görülen şekillerin gerçek olmadığını zaman içinde düşünebilirler. Bu nedenlerle, görsel halüsinasyon görüntüleri gören kişilerin, psikolojik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik muayeneleri anlamaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, hayati adımların atılmasını gerektirir. Hastaların hızlı kontrol edilmesi, sinir sisteminin kendi kullanılabilir nöronları kullanarak kaybedilen işlevleri yeniden öğrenmeye sağlayabilir. Verilen bireysel göz egzersizleri ve düzenli rehabilitasyonlar, düzenli hastaların hassas noktalarını daha etkin kavramalarına katkı sunar. Böylece eğitimler, kullanıcıların görüşlerini dikkatle taramayı öğrenmesini destek verir, düşmelere karşı koruma azalabilir. Rehabilitasyon süreci sayesinde, uygulayanlar bir arada özgür yaşamlarını daha hızlı.